Ik ga niks zeggen, begin alleen eerst met een proloog!
Veel plezier met : Wie?
Proloog:
Op haar tenen sloop ze door de gang en liep ze de huiskamer in.
echter, toen ze de deur open deed, zag ze haar broer op de bank zitten, zijn ogen strak op de tv gericht.
Hij keek op toen hij haar binnen zag komen en glimlachte naar haar, aarzelend glimlachte ze terug.
Haar lichaam ontspande zich, gelukkig, hij wist van niks.
“Hallo Maggie, wat ben jij vroeg teruf.” Zei hij verbaasd.
“Ja ach, Maaike moest nog wat dingetjes doen en ik heb daar al sinds donderdag geslapen, dus vond het ook wel lekker om iets eerder terug te zijn.”Zei Maggie en ze probeerde haar gezicht in de plooi te houden. “Maar ik ga even naar boven, ik heb me nog niet gedouchet vandaag en dat wiwl ik eigenlijk wel doen. Haar broer knikte en wendde zich weer tot de tv.
Opgelucht holde Maggie naar boven en sprintte haar kamer in, gooide haar tas op bed en griste haar mobiel eruit.
Haastig tikte ze een berichtje in.
Gelukt,
Kyle denkt dat ik bij jou ben geweest,
Hij weet niet dat het ergens anders was.
Zullen we half 4 afspreken bij de speeltuin
Xx Mag
En met een grijns plofte Maggie op bed neer, haar ogen vielen vrijwel meteen dicht, van de weinige uurtjes die ze maar had geslapen deze nacht.
Ik vind het wel goed geschreven, alleen één spellingsfoutje:
“Hallo Maggie, wat ben jij vroeg teruf.”
Ik ben benieuwd wat Maggie verbergt!
Dank je wel Moonie
Hoofdstuk 1
Langzaam maar zeker opende Silvan ogen en keek naar rechts, ze lag er niet meer, maar dat had hij ook niet verwacht en heel eerlijk gezegd ook niet gehoopt. Hij ging rechtop zitten en haalde een hand door zijn bruine krullen. Hij stapte uit bed en liep naar zijn kledingkast, hij haalde er een spijkerbroek en een grijze sweater uit.
Hij voelde zich schuldig, hij was veel te ver gegaan gisteren, maar hij was zo nieuwsgierig geweest.
Hij griste zijn mobiel van zijn nachtkastje en liep zijn kamer uit, de trap af, naar beneden.
Silvan liep gelijk de huiskamer binnen, hij kreunde, toen hij zag wat een troep het daar was.
Overal lagen blikjes bier, asbakken puilde uit, de prullenbak was overvol en de vloer was bezaaid met zand, stof en nog meer troep.
Zijn ouders zouden vanavond thuiskomen, dus hij moest alles opruimen.
Hij begon met het opruimen van de tafel, vervolgens begon hij te stofzuigen, hij zette vieze borden en glazen in de vaatwasser en wast de vieze pannen af.
Hij boende de keuken schoon en zette de vuilniszakken buiten, doodmoe, maar tevreden plofte Silvan aan het eind van de middag op de bank neer.
Hij pakte zijn mobieltje van de tafel en zag dat hij een gemiste oproep van Thijs had.
Hij belde zijn beste vriend snel terug.
Thijs vroeg hoe het gister was geweest, maar Silvan wist zich niet veel te herrineren, wel dat hij met haar het bed in gedoken was. Iets waar hij heel veel spijt van had.
Toen Silvan allang en breed had opgehangen, dacht hij nog steeds terug aan de vorige avond, er waren wat vrienden bij hem gekomen, met zijn allen hadden ze wat drinken meegebracht.
Toen ze naar de stad gingen, had Silvan al meer gedronken dan dat hij gewend was.
Uiteindelijk waren ze naar een kroeg gegaan dat zich in een kelder bevond, Silvan wist de naam niet eens meer, normaal kwam hij nooit in die kroeg.
Het was binnen niet erg groot, in het midden stond een soort podium waarop verschillende mensen aan het dansen waren, aan de andere kant was de bar.
Zijn ogen waren gelijk op een meisje gevallen met kort in laagjesgeknipt bruin haar, ze droeg een spijkerrokje met een zwart hemdje, ze was samen met een meisje aan het dansen, beide hadden een wijntje in hun hand.
Silvan wist niet waarom, maar het meisje had gelijk zijn aandacht getrokken, hij had Thijs aangestoten en haar aangewezen, Thijs had naar hem gegrijnsd. “Maak er dan werk van man, ik wil wedden dat je dat chickie zo je bed in krijgt.” Silvan had schaapachtig gelachen en vond op dat moment dat Thijs gelijk had.
Hij was op haar afgelopen en had een praatje met haar gemaakt, Van het een was het ander gekomen, hij had haar verteld over zijn ouders die op vakantie waren en zij had verleidelijk geglimlacht, voor dat hij het wist was ze bij hem in bed beland.
Silvan schrok op uit zijn mijmeringen toen de kat bij hem op schoot sprong, hij keek op de klok, shit, nog twee uur en dan landde hun vliegtuig, hij moest alles boven nog in orde maken!
“Maggie je bent echt een beest.” Concludeerde Maaike toen ze die avond bij Maaike op bezoek ging.
Maggie moest hard lachen om de woorden van haar beste vriendin.
“En wat dan nog, het is toch fantastisch. Kyle en Felice weten van niks “straalde ze.
“Als ze mij maar niks vragen, ik haat liegen en dat weet je.” Zei Maaike boos.
“Felice en Kyle zullen je heus niks vragen hoor, daarvoor vertrouwen ze mij te veel.”Zei Maggie nonchalant. “Je hebt het toch wel veilig gedaan?” “Ja oma, ik ben heel braaf geweest. “
“Mag, ik meen het!” “Jemig Maaike zeur toch niet zo, kun je niet gewoon blij voor me zijn?” Boos keek Maggie haar vriendin aan. Maaike was echt een super vriendin, toen haar ouders 8 jaar geleden waren omgekomen bij dat ongeluk, was haar broer verplicht om naar een goedkopere wijk te verhuizen, omdat hij de huur van hun huis niet kon betalen, daar had ze Maaike ontmoet, ze was weliswaar twee jaar ouder, maar toch waren ze altijd vriendinnen geweest.
Maar soms kon Maaike ook zeuren, ze was netjes en braaf en had zelfs al drie jaar lang een vriendje, ze ging dan wel stappen, maar ze keek zelfs niet eens naar andere jongens, terwijl Maggie er geen genoeg van kon krijgen,ze hield van jongens.
“Sorry Mag, maar ik maak me gewoon zorgen om jou en je losbandige leven, straks krijg je een enge ziekte ofzo.”
“Ik let heus wel op Maai, ik meen hen.” Suste Maggie. Maaike haalde haar schouders op. “Als jij het zegt.”
“Ach.” Zei Maggie toen op plagerige toon.
“Ik heb altijd nog tante Maaike om op me te passen.”
En of Maaike nou wilde of niet, ze moest wel om deze opmerking lachen.
Goed stuk! Probeer er alleen wel op te letten dat je niet teveel komma's in één zin plaatst, want dat leest niet zo lekker. Vooral bij het stukje van Silvan zijn het er af en toe een beetje veel. Voorderest heb ik er niets op aan te merken, ga zo door! :wink:
Ik ga niks zeggen, begin alleen eerst met een proloog!
Veel plezier met : Wie?
Proloog:
Op haar tenen sloop ze door de gang en liep ze de huiskamer in.
echter, toen ze de deur open deed, zag ze haar broer op de bank zitten, zijn ogen strak op de tv gericht.
Hij keek op toen hij haar binnen zag komen en glimlachte naar haar, aarzelend glimlachte ze terug.
Haar lichaam ontspande zich, gelukkig, hij wist van niks.
“Hallo Maggie, wat ben jij vroeg teruf.” Zei hij verbaasd.
“Ja ach, Maaike moest nog wat dingetjes doen en ik heb daar al sinds donderdag geslapen, dus vond het ook wel lekker om iets eerder terug te zijn.”Zei Maggie en ze probeerde haar gezicht in de plooi te houden. “Maar ik ga even naar boven, ik heb me nog niet gedouchet vandaag en dat wiwl ik eigenlijk wel doen. Haar broer knikte en wendde zich weer tot de tv.
Opgelucht holde Maggie naar boven en sprintte haar kamer in, gooide haar tas op bed en griste haar mobiel eruit.
Haastig tikte ze een berichtje in.
Gelukt,
Kyle denkt dat ik bij jou ben geweest,
Hij weet niet dat het ergens anders was.
Zullen we half 4 afspreken bij de speeltuin
Xx Mag
En met een grijns plofte Maggie op bed neer, haar ogen vielen vrijwel meteen dicht, van de weinige uurtjes die ze maar had geslapen deze nacht.
Ik vind het wel goed geschreven, alleen één spellingsfoutje:
“Hallo Maggie, wat ben jij vroeg teruf.”
Ik ben benieuwd wat Maggie verbergt!
Dank je wel Moonie
Hoofdstuk 1
Langzaam maar zeker opende Silvan ogen en keek naar rechts, ze lag er niet meer, maar dat had hij ook niet verwacht en heel eerlijk gezegd ook niet gehoopt. Hij ging rechtop zitten en haalde een hand door zijn bruine krullen. Hij stapte uit bed en liep naar zijn kledingkast, hij haalde er een spijkerbroek en een grijze sweater uit.
Hij voelde zich schuldig, hij was veel te ver gegaan gisteren, maar hij was zo nieuwsgierig geweest.
Hij griste zijn mobiel van zijn nachtkastje en liep zijn kamer uit, de trap af, naar beneden.
Silvan liep gelijk de huiskamer binnen, hij kreunde, toen hij zag wat een troep het daar was.
Overal lagen blikjes bier, asbakken puilde uit, de prullenbak was overvol en de vloer was bezaaid met zand, stof en nog meer troep.
Zijn ouders zouden vanavond thuiskomen, dus hij moest alles opruimen.
Hij begon met het opruimen van de tafel, vervolgens begon hij te stofzuigen, hij zette vieze borden en glazen in de vaatwasser en wast de vieze pannen af.
Hij boende de keuken schoon en zette de vuilniszakken buiten, doodmoe, maar tevreden plofte Silvan aan het eind van de middag op de bank neer.
Hij pakte zijn mobieltje van de tafel en zag dat hij een gemiste oproep van Thijs had.
Hij belde zijn beste vriend snel terug.
Thijs vroeg hoe het gister was geweest, maar Silvan wist zich niet veel te herrineren, wel dat hij met haar het bed in gedoken was. Iets waar hij heel veel spijt van had.
Toen Silvan allang en breed had opgehangen, dacht hij nog steeds terug aan de vorige avond, er waren wat vrienden bij hem gekomen, met zijn allen hadden ze wat drinken meegebracht.
Toen ze naar de stad gingen, had Silvan al meer gedronken dan dat hij gewend was.
Uiteindelijk waren ze naar een kroeg gegaan dat zich in een kelder bevond, Silvan wist de naam niet eens meer, normaal kwam hij nooit in die kroeg.
Het was binnen niet erg groot, in het midden stond een soort podium waarop verschillende mensen aan het dansen waren, aan de andere kant was de bar.
Zijn ogen waren gelijk op een meisje gevallen met kort in laagjesgeknipt bruin haar, ze droeg een spijkerrokje met een zwart hemdje, ze was samen met een meisje aan het dansen, beide hadden een wijntje in hun hand.
Silvan wist niet waarom, maar het meisje had gelijk zijn aandacht getrokken, hij had Thijs aangestoten en haar aangewezen, Thijs had naar hem gegrijnsd. “Maak er dan werk van man, ik wil wedden dat je dat chickie zo je bed in krijgt.” Silvan had schaapachtig gelachen en vond op dat moment dat Thijs gelijk had.
Hij was op haar afgelopen en had een praatje met haar gemaakt, Van het een was het ander gekomen, hij had haar verteld over zijn ouders die op vakantie waren en zij had verleidelijk geglimlacht, voor dat hij het wist was ze bij hem in bed beland.
Silvan schrok op uit zijn mijmeringen toen de kat bij hem op schoot sprong, hij keek op de klok, shit, nog twee uur en dan landde hun vliegtuig, hij moest alles boven nog in orde maken!
“Maggie je bent echt een beest.” Concludeerde Maaike toen ze die avond bij Maaike op bezoek ging.
Maggie moest hard lachen om de woorden van haar beste vriendin.
“En wat dan nog, het is toch fantastisch. Kyle en Felice weten van niks “straalde ze.
“Als ze mij maar niks vragen, ik haat liegen en dat weet je.” Zei Maaike boos.
“Felice en Kyle zullen je heus niks vragen hoor, daarvoor vertrouwen ze mij te veel.”Zei Maggie nonchalant. “Je hebt het toch wel veilig gedaan?” “Ja oma, ik ben heel braaf geweest. “
“Mag, ik meen het!” “Jemig Maaike zeur toch niet zo, kun je niet gewoon blij voor me zijn?” Boos keek Maggie haar vriendin aan. Maaike was echt een super vriendin, toen haar ouders 8 jaar geleden waren omgekomen bij dat ongeluk, was haar broer verplicht om naar een goedkopere wijk te verhuizen, omdat hij de huur van hun huis niet kon betalen, daar had ze Maaike ontmoet, ze was weliswaar twee jaar ouder, maar toch waren ze altijd vriendinnen geweest.
Maar soms kon Maaike ook zeuren, ze was netjes en braaf en had zelfs al drie jaar lang een vriendje, ze ging dan wel stappen, maar ze keek zelfs niet eens naar andere jongens, terwijl Maggie er geen genoeg van kon krijgen,ze hield van jongens.
“Sorry Mag, maar ik maak me gewoon zorgen om jou en je losbandige leven, straks krijg je een enge ziekte ofzo.”
“Ik let heus wel op Maai, ik meen hen.” Suste Maggie. Maaike haalde haar schouders op. “Als jij het zegt.”
“Ach.” Zei Maggie toen op plagerige toon.
“Ik heb altijd nog tante Maaike om op me te passen.”
En of Maaike nou wilde of niet, ze moest wel om deze opmerking lachen.
Goed stuk! Probeer er alleen wel op te letten dat je niet teveel komma's in één zin plaatst, want dat leest niet zo lekker. Vooral bij het stukje van Silvan zijn het er af en toe een beetje veel. Voorderest heb ik er niets op aan te merken, ga zo door! :wink:
Plaats je reactie
Je moet ingelogd zijn op te kunnen reageren.